คงต้องเกริ่นก่อนว่าเด็กคนนี้ เป็นเด็กที่ไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ใช่เด็กสมาธิสั้นซะทีเดียว

เพราะการเรียนก็ได้เกรด 4 แทบทุกวิชา มีเพียงวิชา พละที่ได้เกรด 3

น้องเจฟรัก คุณครูที่โรงเรียนวัดอัยยิการาม จ.ปทุมธานี มาก

แต่ด้วยความจำเป็น ต้องย้ายเข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ

และได้ย้ายมาที่โรงเรียนแห่งหนึ่งย่านสายไหม ใกล้ตลาดวงศกร

เด็กในชั้นบางคนก็จะมีนิสัยก้าวร้าว ชอบรีดไถเงิน ซึ่งลูกชายก็โดนไถเงินเป็นประจำ

บุตรชายเป็นคนไม่กล้า ไม่สู้คนอยู่แล้ว ก็ต้องยอมให้ เพราะขู่ว่าจะทำร้ายร่างกาย

เรื่องรองเท้าหาย คิดว่าอาจจะเป็นเรื่องปกติที่เด็กอาจจะแกล้งกัน ก็ได้ซื้อรองเท้าใหม่ให้

3 ครั้งในปีการศึกษาเดียว... จาก ป.2 -ป.3 ก็จะบอกอาจารย์ไว้ว่า เด็กจะมีปัญหาเรื่องการเขียน

จะเขียนช้า.....บวกกับนิสัยไม่ชอบเขียน (ดิฉันคิดว่าอย่างนั้น)

 

ฉายาที่ได้รับ

 

ป.2 อาจารย์ประจำชั้นเรียก เจฟว่า : คุณชาย

ป.3 อาจารย์ประจำชั้นเรียก เจฟว่า : ไอ้หน้าจืด

ป.4 อาจารย์ประจำวิชาสังคมและภาษาอังกฤษ(คนเดียวกัน) เรียกเจฟว่า : ไอ้ไฝ

ซึ่งอาจารย์คนนี้เรียก เพื่อนๆก็เลยเรียกตาม ดิฉันไม่ทราบว่า เด็กไวนี้จะคิดอะไรหรือเปล่า

เวลาเพื่อนแซวเพื่อนล้อเค้าแบบนี้ และอาจารย์ คนนี้แหละที่ได้ใช้ สายไฟฟาดไปที่หลังลูกชาย

ดิฉันจนเป็นรอยแดงยาวที่กลางหลัง...สมควรแล้วเหรอที่ลงโทษเด็กด้วยวิธีการแบบนี้...

ครั้งนี้ดิฉันไม่เอาเรื่อง...แต่อย่าให้มีอีกครั้งก็แล้วกัน